Afscheid

Ongetwijfeld wordt dit het laatste blogbericht van 2015. Of er in 2016 nog zullen volgen? Geen idee. 

Aan alle liedjes komt ooit een einde. Ik begon deze blog ooit toen het nog heel wat kalmer was. Zowel hier thuis als in blogland. Ik merk dat ik de laatste tijd met steeds minder goesting mijn weinige me-time opoffer aan het bloggen. Als ik zie hoe groot naaiend blogland ondertussen geworden is, vraag ik mij af of er nog iemand zit te wachten op het zoveelste naaisel van de zoveelste blogster.   

Dus stopt het hier. Alleszins voor nu. Misschien komt deze blog vroeg of laat weer tot leven, misschien voel ik ooit weer de drang mijn naaisels al bloggend met jullie te delen. Dus zeg ik geen vaarwel, maar een voorzichtig tot ziens. 


In ieder geval wensen wij jullie fantastische feestdagen en een sprankelend 2016!




Een reactie is altijd fijn!

Weltschmerz

De één trekt er zich allemaal niets van aan (tot het gevaar dichter bij blijkt dan gedacht), de ander worstelt er voortdurend mee. Weltschmerz. "Wereldpijn", oftewel melancholie die ontstaat door de onvolmaaktheid van de wereld volgens Wikipedia. Ikzelf noem het steeds 'samenlevingspijn'. 

Mijn moeilijk te overtreffen gevoel voor rechtvaardigheid maakt dat ik er van overtuigd ben dat ik dit altijd al in mij gehad heb, maar sinds ik 'volwassen' ben heb ik er meer en meer last van. Moeder worden en me verantwoordelijk voelen voor het geluk van mijn kinderen (zeker nu ze nog klein zijn), wakkert het alleen maar aan. 

Iets in mij kan niet vatten dat er zoveel ruzie en oneerlijkheid is op deze aardbol. Dat een paar mensen beslissen hoe iedereen moet leven, en dat al de rest zich daar maar naar heeft te schikken. Alhoewel ik de rationele verklaringen zeker kan volgen, laat mijn gevoel mij zitten met mijn Weltschmerz. 

Munch: De Schreeuw


Zoals Munch het zo mooi schilderde destijds: de wereld gilt naar mij en ik bedek mijn oren. Lig nachten wakker, denkend aan al dat leed en onrecht in de wereld. Radio, nieuws, kranten en sociale media worden verbannen ter zelfbescherming. Ik hul mezelf in de veilige cocon van mijn gezin, familie en geliefden. Luister happy songs en probeer te genieten van kleine dingen. Probeer er vooral niemand anders mee te belasten, maar dat is onvermijdelijk. Droom van wonen 'op een onbewoond eiland', al ben ik realistisch genoeg om te beseffen dat dit niets zou oplossen. Vlucht weg in liefdevolle boeken. En tracht mijn gevoelens een plaats te geven door er creatief mee om te gaan. 



Herkennen jullie dat, die Weltschmerz? En wat zijn jullie tips om uit een dipje te komen?



Btw, er wordt hier nog steeds volop genaaid hoor, ik beloof dat de volgende blogpost een naaisel zal zijn en vrolijker van aard ;-)




Een reactie is altijd fijn!

Cadeaukriebels: wat zullen onze kinderen krijgen in december?

Rond deze tijd van het jaar maken de eerste sinterklaasboekjes hun entree ten huize Mie Katoentje. Ze worden hier bewaard, gekoesterd, bekeken en herbekeken, en af en toe compleet vermorzeld door klein monstertje Lola. Je hoort zo wanneer Kato, Lukas of Felix in de boekjes aan het bladeren zijn, dan klinkt het non-stop "dit wil ik".




Als dat kleine grut gaan slapen is, belanden de boekjes in mijn handen en die van de vent. We bladeren en zuchten, want de keuze is zo groot en ze hebben al zo veel. Maar het zet ons wel aan het denken. Welke geschenkjes brengt de sint, wat belandt er onder de kerstboom en wat krijgen ze met nieuwjaar? Ieder jaar opnieuw een ingewikkelde puzzel. 

Met vier kinderen en een koopzieke schoonfamilie moeten we steeds alert zijn voor een speelgoedovervloed. Regelmatig wordt er iets rechtstreeks van het cadeaupapier naar het stapeltje 'voor de kringwinkel / goede doel / werk van mama' doorgesluist. Sinds enkele jaren proberen we dan ook aan zeer bewuste speelgoedbeperking te doen. Vorig jaar gaf ik al enkele tips voor praktische cadeautjes. Nu laat ik jullie graag kennismaken met ons 'voorlopig decembercadeautjeslijstje'


- onder het label 'praktisch cadeautje': slofjes van Collegien voor de 3 oudsten (Lola's voeten zijn nog niet groot genoeg, voorlopig draagt ze de bobuxjes van de anderen af). Ik koos 3 unisex en leuke printjes, en voor mezelf ook nog een paar. Rechtstreeks in de webshop van Collegien zelf, daar hebben ze geweldig veel keuze. 




- onze kindjes kijken niet veel tv, maar op woensdag en vrijdag mogen ze een film kiezen. Hun dvd-collectie is nog niet zo uitgebreid, misschien komen daar wel Mulan en Masha en de beer bij. Ze hebben de neiging om nieuwe films veelvuldig te bekijken, dan is het altijd mooi meegenomen wanneer je het zelf best wel te pruimen vindt. 

- In de zomer blijven ze vaak in de kast zitten, maar tijdens koude winteravonden worden ze haast iedere avond boven gehaald: gezelschapsspelletjes. Wij zijn fan van Haba en Smartgames, dit jaar liggen er waarschijnlijk Gekke bekken  en Fantastische onzin onder de kerstboom.
















- De twee kleinsten hebben nog geen spaarpot, maar deze van Roodkapje en Nicolas de wolf doen onze hartjes sneller slaan.

- Groot punt van discussie en twijfel hier: komt er een kindertablet voor de twee oudsten? Kato haar vriendinnetjes zijn er vaak al volop mee vertrouwd. Thuis mag ze nu af en toe eens een spelletje spelen, maar eigenlijk houden we haar nog liever ver weg van al die elektronische toestanden. Zeker omdat ze nog zo kan genieten van echt spelen. Helaas horen computertoestanden ondertussen bij het leerplan, en het is voor haar niet leuk om te zien dat haar vriendinnetjes al vlot met een computer overweg kunnen en zij niet. En ja, er zijn ook leuke en leerzame kanten aan al die elektronische snufjes, dus we discussiëren hier nog even verder. Als er eentje komt, dan zullen daar in ieder geval duidelijke regels bij horen ;-)

- Boekverslaafde mama spotte nog een aantal pareltjes voor de kinderen: Garage Gust van Leo Timmers, Eén miljoen vlinders van Edward van de Vendel en Zelf machines bouwen. Hier vind je nog meer boekentips voor kinderen.




- Eentje waar ik verliefd op werd, de jaarkalender van Lilliputiens. Verder een groot twijfelgeval, want waar zullen we hem hangen, gaan we daar wel tijd voor hebben tijdens onze ochtendrush, en hoe lang gaat dat leuk zijn?

- Voor kleine pruts Lola is cadeautjes kiezen altijd het moeilijkst, er is voor haar al vanalles van de groten. Dit Fisher Price-radiootje staat wel op haar lijstje. 

- Traditiegetrouw zal er voor ieder kind een verkleedoutfit onder de kerstboom liggen,



Welke cadeautjes staan er op jullie lijstjes? En vinden jullie cadeautjes plezierig of krijg je er stress van? 




Een reactie is altijd fijn!

Mie Katoentje leest: 13 boekentips

Vanaf het eerste leerjaar verslond ik letters. Ja, letters, u leest het goed. Want naast boeken las ik altijd en overal alles: de ingrediënten van de hagelslag tijdens het eten, de gebruiksaanwijzing van de wc-eend op het toilet, de nummerplaten onderweg. Je kon het zo gek niet bedenken, of ik had het gelezen. In de bib las ik werkelijk alle boeken per leeftijdscategorie, en dan schoof ik op naar de volgende. Bij het slapengaan las ik nog uren verder met een zaklamp onder mijn deken, eens ik "in" een boek zat was ik nog maar moeilijk te stoppen.




Met het moederschap verwaterde het lezen wat. Tijdens de zwangerschap van Lukas begon ik dan te naaien, en viel het lezen zo goed als stil. Tijdens vakanties haalde ik mijn leesachterstand in, en ging er een hele lading dwarsliggers mee in de koffer. Ik herontdekte het plezier van het lezen toen ik van job veranderde, en ik me opnieuw "in slaap las" tijdens de slapende nachten. Maar al bij al bleef het lezen beperkt. 

Dat veranderde toen ik vorig jaar een e-reader kreeg voor kerst. Sindsdien ben ik weer verslaafd. Ik las op nog geen jaar tijd minstens dertig boeken. En ik deel de beste graag met jou :-)

Net als op prachtige stofjes, kan ik ook verliefd worden op heerlijke boeken. Soms begint die liefde al voordat ik het boek nog maar heb opengeslagen, door een mooie kaft of een indrukwekkende titel. Zo las ik ooit "Was alles maar konijnen" van Renske de Greef. Achter zo'n prachtige titel kan toch niet anders dan een mooi boek schuilen? Vaak worden mijn verwachtingen ingelost (zoals bij bovenstaand boek het geval was), soms ook niet. Desalniettemin lees ik het boek toch volledig uit. Ik kan dat echt niet, een boek niet uitlezen, want misschien wordt het toch nog interessant? 





Suzanne Collins: De hongerspelen

Panem, het land dat ooit bekendstond als Noord-Amerika, wordt getekend door het keiharde regime van het Capitool. Als Katniss' zusje wordt ingeloot voor de jaarlijkse Hongerspelen, waarin 24 jongeren strijden op leven en dood, neemt Katniss haar plek in. Hoe ver zal ze gaan om te overleven?

Eigenlijk is dit een kinderboek, maar het kon mij ook zeker bekoren. Big Brother meets science fiction. Ook de andere delen van de trilogie, "Vlammen" en "Spotgaai" las ik in één ruk uit. Als ik lees, gaat mijn verbeelding de vrije loop. Dat maakt dat ik verfilmingen altijd teleurstellend vind, dus die laat ik aan mij voorbijgaan. Voor mij geldt: het boek is altijd beter ;-)


Paolo Giordano: Het menselijk lichaam

Alessandro werkt als legerarts in Afghanistan, waar zijn compagnie voor zes maanden is gestationeerd. Samen met hem zijn duizenden soldaten uitgezonden, allen jongemannen die een beladen verleden met zich meedragen en die hun alledaagse bestaan wilden verruilen voor een avontuurlijk leven in vijandig gebied. Wat brengt hen ertoe om hun leven in de waagschaal te stellen? En wat doet het met hun jonge geesten om te leven zonder hun vrouwen en geliefdes, en om de dood voor het eerst zo bewust in de ogen te kijken?

Giordano beschrijft met een weergaloos psychologisch inzicht hoe naïeve jongens door de harde werkelijkheid gedwongen worden verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf, voor andere mensen en voor hun daden. Ik las eerder al "De eenzaamheid van de priemgetallen" (ja, enkel en alleen al om de titel) en vond dat een toppertje. "Het menselijk lichaam haalt mijns inziens niet hetzelfde niveau, maar ik vond het zeker wel een goed boek. "Het zwart en het zilver" las ik ook, maar vond ik eerder langdradig. 


Tom Rob Smith: De boerderij

Voor Daniel komt het als een schok dat zijn moeder, Tilde, is opgenomen in een inrichting. Ze lijdt aan achtervolgingswaanzin, beweert Daniels vader. Maar Tilde, inmiddels ontsnapt, vertelt een heel ander verhaal. Wie van de twee vertelt de waarheid?

Tom Rob Smith speelt in deze psychologisch thriller een spel met waarheid en leugen, en sleept je mee in de spannende zoektocht naar de waarheid. Ik las eerder al Kind 44, Agent 6 en Kolyma, over het Rusland ten tijde van Stalin, ook echte aanraders!


Terry Hayes: Ik ben pelgrim

Pelgrim is de codenaam van een man die niet bestaat. De geadopteerde zoon die uitgroeide tot één van de beste spionnen. Een man die, voordat hij van de aardbodem verdween, het ultieme boek schreef over forensisch onderzoek. Het is dat boek dat hem een jaar later in een obscuur hotel in Manhattan doet belanden, waar het lichaam van een onherkenbaar verminkte jonge vrouw werd gevonden. Wat begint in een moordonderzoek zonder aanwijzingen, verandert in een zoektocht naar een onbekende vijand die een weerzinwekkend plan tot uitvoer wil brengen.

Een omvangrijke thriller waarvan iedere pagina het lezen waard is. Een knap en vakkundig uitgewerkt plot, meeslepend van begin tot einde.


Nicci Gerrard: Huis van herinneringen

Eleanors kinderen vinden het de hoogste tijd dat hun halfblinde, 94 jaar oude moeder naar een verzorgingshuis gaat. Eleanor stemt daarmee in, maar staat erop haar bezittingen zelf uit te zoeken, in plaats van die taak aan de familie over te laten. Ze heeft namelijk het een en ander te verbergen. Nadat haar eerste poging om haar geheimen te vernietigen eindigt in een bijna fatale brand, draagt haar kleinzoon zijn vriend Peter voor om haar te helpen. Gaandeweg ontstaat er een vriendschap tussen deze twee en vertelt Eleanor haar verhaal aan Peter.

Boek vol weemoedige herinneringen die voor het eerst in stukjes uitgesproken worden. Even beklijvend en aanklampend als alle andere boeken van Nicci Gerrard.


Nicci Gerrard: Nooit vergeten

De verdwijning van de jonge Johnny verandert de levens van zijn familie en vrienden voorgoed. Hoe ga je verder als je nooit zult weten wat er is gebeurd? Wanneer stop je met op hem te wachten, met hopen? Jaren gaan voorbij. Maar dan keert Johnny ineens terug. Een onverwacht en moeilijk moment: hoe begin je opnieuw?

Nicci Gerrard (de vrouwelijke helft van het thrillerschrijversechtpaar Nicci French) beschikt overhet talent om mij iedere keer weer mee te slepen in haar romans.


Graeme Simsion: Het Rosie project

De autistische Don Tillman doceert genetica aan de universiteit. Hij is superintelligent, kan geweldig koken en is op zoek naar een vrouw. Door zijn sociale onhandigheid is hij echter nooit verder gekomen dan een eerste date. Met behulp van een zestien pagina's tellende vragenlijst hoopt hij zijn perfecte partner te vinden. Dan komt Rosie in zijn leven: verre van perfect, maar is dat wel nodig?

Een boek met een hoek af, hilarisch en tegelijkertijd heel leerrijk. Het vervolg, Het Rosie effect, vond ik heel wat minder, waarschijnlijk gewoon te veel van hetzelfde. 


Griet Op de Beeck: Vele hemels boven de zevende

Vijf mensen, met elkaar verbonden, vertellen hun verhaal. Over onverwacht geluk dat de dingen moeilijk maakt, over geheimen die te groot lijken, over de complexe kunst van het jong zijn, over obstakels die bergen worden, amper te beklimmen, over blijven proberen, tot waar geen mens meer verder kan. De vijf personages vechten meer met zichzelf dan met elkaar in dit bestaan dat belachelijk mooi en geweldig lastig is, allemaal tegelijk.

Een in alle opzichten indrukwekkend debuut, een boek om te verslinden en dan spijt te hebben dat het uit is.


Griet Op de Beeck: Kom hier dat ik u kus

Deze roman vertelt het verhaal van Mona, als 24-jarige en als 35-jarige. Het is een verhaal over waarom we worden wie we zijn, geschreven met humor, scherpte en veel schaamteloze eerlijkheid. Over ouders en kinderen. Over kapotte mensen en hoe zij ongewild ook anderen kapotmaken. Over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint. Over geheimen en eenzaamheid. Over ziekte en zwijgen. Over de gevaren van sterk zijn. Over vergeten en niet kunnen vergeten. Over jezelf durven redden. En natuurlijk ook nog over de liefde. Omdat dat alles is wat we hebben, of toch bijna.

Alweer een pareltje om in één adem uit te lezen.


Myrthe van der Meer: Paaz

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de paaz (psychiatrische afdeling in een algemeen ziekenhuis), weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn?

Voor mij als "psychologisch assistent" was het heel interessant om te lezen hoe iemand een verblijf in de psychiatrie ervaart, vlot geschreven autobiografisch getinte roman. Ik las ook nog het vervolg 'Up' en 'Kalf', maar die konden me minder bekoren. 


S.K. Tremayne: Ijstweeling

Eén van de indentieke tweelingdochters van Sarah sterft. Maar kan ze zeker weten wie van de twee? Beleeft de overgebleven dochter een identiteitscrisis, of begroeven ze de verkeerde dochter? Wat gebeurde er echt op de fatale dag dat één van haar dochters overleed? En wat heeft haar man daar mee te maken?

Een boek dat mij constant liet meedenken en van mening deed veranderen. 


John Green: Een weeffout in onze sterren

Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten bij een praatprogramma voor tieners met kanker, lijkt er geen ontsnappen aan de aantrekkingskracht. Als ze naar Amsterdam reizen om op zoek te gaan naar de mysterieuze schrijver van hun lievelingsboek, neemt hun leven een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.

Een meesterwerk dat door merg en been gaat, dat kracht geeft en vernietigt, dat ieder godsblij maakt dat hij leeft. 


Jodi Picoult: De verhalenvertelster

Sage werkt in een bakkerij. Ze raakt bevriend met Josef, een aardige oude man die vaak met zijn hondje door de buurt wandelt. Tot de dag dat hij haar een foto van zichzelf laat zien in SS-uniform, vertelt dat hij wil sterven en haar vraagt om hem daarbij te helpen. Sage's grootmoeder Minka, met wie ze een sterke band heeft, is een overlevende van de Holocaust. Ooit was Minka een vrolijk meisje dat ervan droomde schrijfster te worden. Maar die dromen vielen in duigen toen ze naar Auschwitz werd gedeporteerd. Hoe vallen deze twee vriendschappen te rijmen met elkaar? En wat moet ze doen met de bekentenissen van Josef?

Voor mij hét boek van het jaar, dat me aan het bakken zette (mmm, shallah's), dat me liet lachen en wenen, en dat nog lang in mijn hoofd bleef hangen. 



Eerder vertelde ik al over onze leukste kinderboeken


Welke boeken lazen jullie onlangs en raden jullie aan? En wanneer lezen jullie?



Een reactie is altijd fijn!

Girly ADVTee by Sofilantjes

Vanmorgen toonde ik u al de ADVTee's voor de jongens, het nieuwste patroon van Sofilantjes. Nu laat ik u zien dat, mits de juiste stofkeuze, je ook een heel girly versie van dit uniseks patroon kan maken. 

This morning, I already showed the ADVTee's for the boys, the newest pattern by Sofilantjes. Now you can see that, with the right fabric choice, you can make a very girly version of this unisex pattern too. 




Ik diepte één van mijn eerste tricotaankopen op uit mijn stoffenkast, gekocht op mijn allereerste Stoffenspektakel ooit. Vier jaar geleden maakte ik hieruit mijn allereerste tricot naaisel, een t-shirt voor Kato, maat 86. Het restje van het halve metertje werd gekoesterd, wachtend op een ideaal projectje. Mits veel gepuzzel kreeg ik er nog net een maatje 80 uit. 

Well hidden in my fabric closet, I found one of my first jerseys. I made my first knit project out of this fabric four years ago, a shirt size 18m for Kato. The remnant was well cherished, waiting for the ideal project. Using all my puzzling skills, I succeeded to cut all the pieces for a size 1. 




Ik maakte de v-hals met knoopjes voor onze kleinste meid. Gepruts aan haar hoofd om shirts met krappe halsopeningen aan te trekken vindt ze immers helemaal niet leuk. Ik twijfelde een hele poos over de kleur van de kam snaps, want geen enkele kleur matchte perfect. Uiteindelijk werd het gebroken wit. 

I chose the v-neck with buttons for my little one, keeping in mind that she doesn't like things to get stuck on her head. I was struggling choosing the colors for the buttons, for none of the colors in my collection were a perfect match with the colors in the shirt. Finally I picked the off-white ones. 




Lola is een kind dat zich niet gemakkelijk laat fotograferen, net als Lukas. Ze had niet al te veel zin om enigszins stil te zitten of te staan, laat staan in een pose waarop het shirt goed te zien is. Gooi daar nog wat donker weer bij, en dan heeft u de verklaring voor de onscherpe en donkere foto's. 

It's not easy to make beautiful pictures of our little one. She wasn't feeling like standing or sitting still for a while. Combined with dark weather, there's the explanation for the dark and blurry pictures. 





Meer info over het patroon zelf vind je op de blog van Sofilantjes zelf. Vandaag en morgen kan je het patroon voor slechts $5 kopen. Bij het patroon horen zeer duidelijke instructies en tips en trics voor een nette afwerking van de v-hals en het borstzakje. 

You can read more about the features of the ADVTee on the Sofilantjes Blog. Today and tomorrow the pattern is on sale for $5. The pattern includes very clear instructions and tips and trics for a neat v-neck and front pocket.  



Een reactie is altijd fijn!
I love to hear what you think about my creations!

ADVTee by Sofilantjes

Voor Sofilantjes mocht ik de ADVTee testen. De ADVTee is een slimfit-shirt met een v-hals. Naast een gewone v-hals, kan je ook een v-hals met drukknopen maken. Ideaal voor Felix-met-dik-hoofd! Ik maakte ook het borstzakje, dat in de definitieve versie nog iets hoger geplaatst werd. 

I was one of the testers for the ADVTee from Sofilantjes. The ADVTee is a slimfit shirt with a v-neck, there's also an option for a yoke front v-neck with buttons. Ideal for big-headed Felix! I made the front pocket as well. In the final version the pockets moved up a little. 




Ik koos een al even gekoesterd stofje uit mijn kast, de Off Beetle in mint van Zonen09. Oorspronkelijk aangekocht met het idee het te gebruiken voor de trouw-naaisels, maar aangezien de kleur niet echt matchte met de andere stofjes ging deze beauty terug in de kast.

The mint-colored fabric I used is the well-cherished Off Beetle in mint by Zonen09. I combined with a plain orange jersey. 






Al onze kindjes zijn klein en fijn, maar Felix is het stevigste brokje (lees: hij heeft een buikje en is iets geblokter van postuur). De maattabel van Sofilantjes valt aan de ruime kant in vergelijking met confectiematen, maar aangezien ik voornamelijk uit Ottobre naai voor de kinders schrok ik toch even toen ik zag dat maatje 98 aan de nipte kant zou zijn voor onze kleine jongen. De 104 is nog een beetje ruim, maar zo kan hij hopelijk nog tot aan het voorjaar mee. 

I made a size 4 for my three year old. It's still a bit baggy but the size 3 would be a bit narrow.  I hope this means that he can wear this shirt until spring. 



Kort nadat ik bovenstaand shirtje naaide, kwam Lukas 's avonds thuis met een briefje dat hij de volgende dag op school verwacht werd in kledij horende bij zijn favoriete sport. Hij zit dan wel niet in een voetbalclub, toch is voetbal zijn favoriete sport. Lukas zijn instructies waren duidelijk: blauw met wit en met letters en cijfers achteraan. Ditmaal maakte ik de gewone v-hals zonder borstzakje, maatje 116 voor mijn vijfjarige. Om 22u30, na mijn werk, begon ik er aan, om 00u15 was ik klaar. En dan besteedde ik nog het grootste deel van de tijd aan geklungel met mijn Silhouette Cameo, want dat handige toestel is niet altijd rozengeur en maneschijn. (Ondertussen is alles schijnbaar opgelost met een nieuwe snijmat) Spijtig genoeg is dat ook te zien aan het eindresultaat, er ging duidelijk iets mis met de D's. En dat zag ik natuurlijk pas toen alles stevig vast gestreken zat. Gelukkig laat Lukas dat niet aan zijn hart komen, hij is zielsgelukkig met zijn voetbalshirt. De foto's zijn verre van goed te noemen, maar ik wou jullie graag het v-hals modelletje laten zien. 

Shortly afterwards my eldest son Lukas said he needed a football shirt to wear at school the next day. After work I quickly made him an ADVTee with v-neck, size 6 for my 5 year old.  I had some issues with my plotter. And it shows, you can see something went wrong with the D's.  Fortunately Lukas couldn't care less ;-) The pictures are far from good, but I wanted to show them anyway to show you the v-neck model. 






Meer info over het patroon zelf vind je op de blog van Sofilantjes zelf. Vandaag en morgen kan je het patroon voor slechts $5 kopen. Bij het patroon horen zeer duidelijke instructies en tips en trics voor een nette afwerking van de v-hals en het borstzakje. Dit is ongetwijfeld het netste borstzakje dat ik ooit genaaid heb. 

You can read more about the features of the ADVTee on the Sofilantjes Blog. Today and tomorrow the pattern is on sale for $5. The pattern includes very clear instructions and tips and trics for a neat v-neck and front pocket. I can honestly say this is my neatest front pocket I've ever sewn. 





Sommige hyperlinks hierboven zijn "affliliate links". Dit betekent dat, als je op deze link klikt en het product koopt, ik een "affiliate" commissie ontvang. Dit terzijde beveel ik alleen items aan waarvan ik denk dat mijn lezers er baat bij hebben. 

Some of the links in the post above are "affiliate links". This means if you click on the link and purchase the item, I will receive an affiliate commission. Regardless, I only recommend products or services I believe will add value to my readers. 



Een reactie is altijd fijn!
I love to hear what you think about my creations! 

Leather Sweaters

Ongetwijfeld zag u ze al veelvuldig in blogland passeren, want de Leather Sweater van La Maison Victor is een ontzettend populair patroontje. Ik twijfelde dan ook enorm of ik ze wel op de blog zou laten verschijnen. Vorige week kwam ik de foto's tegen, en ik vond ze wel geslaagd. Zo komt het dus dat deze Leather Sweaters toch de blog halen. 




Sommige kinderen (en mensen in het algemeen) pakken enorm goed op foto, anderen dan weer niet. Felix is ééntje uit eerste categorie, wat maakt dat foto's trekken van hem kinderspel is. Een paar keer klikken en ik kan zeker zijn dat er wat bruikbaar tussen zit.  Lukas behoort tot de categorie 'moeilijk fotografeerbaar'. Staat niet stil, sluit zijn ogen en trekt gekke bekken op de klikmomenten, houdt zijn lichaam in de meest vreemde poses,... Mooie foto's van hem proberen trekken is hard labeur, des te trotser ben ik dus wanneer zijn foto's eens goed gelukt zijn. 





Over de sweaters zelf kan ik kort zijn. De berentricot was opnieuw voorradig in Kapellen, en gezien de nog steeds grote berenliefde van Felix werd die hem toebedeeld. Lukas mocht een keertje mee gaan kiezen, en zocht deze 'monstertrucks' uit. Ik stikte de tricotjes bovenop lekker dikke en warme joggingstof, zo zijn de sweaters winterproof. De schouderstukjes zijn een allerlaatste restje van dit vestje. Volgende keer maak ik ze wel een maatje groter, want hoewel ik dezelfde maat als de Camils nam, vallen deze veel kleiner uit. Gelukkig liggen er hier nog t-shirts geknipt uit de restjes van de tricots! 








Patroon: Leather Sweater van La Maison Vicor
Alle stof: Kapellen



Een reactie is altijd fijn!

Glittergirls

Twee van Kato's besties, Mette en Anouk, werden 7 jaar. Ondertussen is het al traditie dat ik voor hen iets maak. Het recept van vorig jaar was een succesnummer volgens de respectievelijke moeders, dus deden we hetzelfde maar dan anders. Twee basist-shirts, petrolblauw voor Anouk en koningsblauw voor Mette, versierd met flex en glitterfolie. 







Patroon t-shirt: Ruler uit Ottobre 4/2013



Een reactie is altijd fijn!

Compagnie M Contest: Votes are open!

You remember my entree for the Compagnie M Contest? Now votes are open!




They uploaded up to 374 projects, and therefore it takes a long time to open the whole page. If you like my Six Pocket Ileana and want to vote for it, here's a direct link to my dress. To vote, you click the heart on the right upper corner.

Be sure to check out the other projects too, you can 'heart' every contribution you like.




There's also a 10% discount on all patterns in the Compagnie M shop!


Thanks for voting!



Een reactie is altijd fijn!

En toen zeiden wij ja... - deel 4: de bruid

Als u zich aan een apotheose verwachtte, dan ga ik u nu al teleurstellen. Kato heeft graag outfits met alles er op en er aan, ik hou meer van simpel en comfortabel. 

Sommige vrouwen dromen van kinds af aan al van hun sprookjeshuwelijk met weelderige lange witte jurk, perfect matchende sierraden, het ultieme kapsel en  dito schoenen en verlangen dat op de grote dag alles perfect is. Als u mij twee jaar geleden gezegd zou hebben dat ik ooit zou trouwen, ik zou er eens smakelijk mee gelachen hebben. Geen vastpinde dromen dus waaraan de outfit moest voldoen. 

Dat gezegd zijnde, mocht het voor een huwelijk natuurlijk wel iets feestelijk zijn. Samen met mijn moeder ging ik stoffen shoppen in Kapellen. Ik had een idee in mijn hoofd, mijn moeder gaf raad wat betreft de stoffenkeuze. We namen er een hoop mee naar huis, kwestie van voorbereid te zijn moest het toch niet zo uitdraaien als het in mijn hoofd zat. Een groot nadeel van je eigen kledij maken voor mij: veel werk stoppen in een kledingstuk en dan merken dat je er absoluut niet meer staat.  Been there, done that ;-)

Ik vertelde u al eens dat wij wel geitenwollensokken-minded zijn, bijgevolg krijgt Lola nog steeds borstvoeding à volenté. Misschien niet relevant voor u, maar voor mij maakt dat dat de belangrijkste eigenschap van de jurk moest zijn dat er vrije toegang tot de borst was, zonder dat ik daar volledig voor uit de kleren moest. Met de Sureau van Deer&Doe, die ik een hele tijd geleden als eens maakte en nog vaak gedragen wordt, lukt dat perfect. Want zeg nu zelf, tricot is nu toch echt not done voor een trouwkleed, niet?




Om het jurkje wat feestelijker te maken, gebruikte ik het rokdeel van jurk 15 uit Ottobre 2/2015. Een verschillende stof voor het lijfje en de rok is een trucje voor instant glamour dat ik van mijn moeder leerde. Ik vond al snel een stof voor het rokdeel. Aangezien die vrij kitcherig was op zich, combineerde ik met een verfijnd grijs katoentje. Ik ben fan van de combinatie! Bij Veritas vond ik perfect matchende knoopjes.








Ook voor het vestje namen we verschillende stofjes mee. Ik was nog niet zeker van het modelletje en zou pas beslissen als het kleedje af was. Uiteindelijk koos ik toch nog voor een wolletje uit mijn moeder haar stoffenvoorraad. Ik knipte het beleg apart en mits enig millimeterwerk geraakte het uit het stofje. Daar word ik nu eens echt gelukkig van ;-)




Als patroontje koos ik voor het Ornament vestje uit diezelfde Ottobre 2/2015. Een relatief simpel vestje met mooie pasvorm door de figuurnaden, dat extra feestelijk wordt door de Hong Kong finish. De uitleg in Ottobre was me net iets te bondig, maar dit Youtube-filmpje legt het perfect uit. Wat een werk, maar het resultaat is het zo waard! Ik onderschatte de nodige lengte van de biesjes, en eindigde dus met een deel in het zilver en een deel in het hardroze. Best wel een leuk detail vind ik zelf. 








En om deze trouwreeks af te sluiten, een paar foto's van ons allemaal samen. Niet helemaal geweldig, maar wel het beste resultaat van een mini-fotoshoot met vier kindjes die eigenlijk net iets te moe waren.







Kleedje: Sureau van Deer&Doe met echt knopenpat, rokdeel vervangen door dat van jurkje nr. 15 uit Ottobre 2/2015
Vestje: Ornament uit Ottobre 2/2015
Stofjes: het wolletje van het vestje komt uit mijn moeder haar stoffenvoorraad, de rest van Kapellen



De andere outfits vind je hier terug: de jongens - Lola - Kato



Een reactie is altijd fijn!