De sacoche

Ik ben zo geen tassenmadam. Eén sacoche heb ik, meer niet. Geen miserie met dingen vergeten over te laden, en dus na een lange daguitstap te moeten constateren dat één der tutten nog thuis ligt... 

De zoektocht naar die éne sacoche, dat had nogal wat voeten in de aarde. Er waren namelijk een aantal vereisten: 
- ze moest vrij neutraal van kleur zijn om bij alle mogelijke outfits te passen
- niet te klein zijn zodat alle kinderspulletjes ook meekunnen, maar ook weer niet te groot zodat je niet het gevoel hebt met een bijna leeg lomp geval rondloopt als je er alleen op uit trekt
- én, zeer belangrijk, ze moest een verstelbare schouderriem hebben, zodat ik hem over mijn schouder kon dragen maar ook over beide handvatten van de buggy heen kon spannen. Een buggy voortduwen met één arm terwijl aan de andere arm, met sacoche, een jengelend kind hangt, dat vind ik namelijk niet echt ideale omstandigheden. Niet dat dat kind zoveel jengelt, maar beter voorkomen dan genezen he. 

Ik stapte een heel aantal winkels binnen, om 5 minuten later - na mijn vereisten kenbaar te maken aan de 'kan ik u helpen?' verkoopster - half uitgelachen door diezelfde verkoopster weer naar buiten te stappen omdat 'zo'n sacoche volgens mij niet eens bestaat', aldus diezelfde verkoopster weeral. Uiteindelijk vond ik toch één exemplaar, een exemplaar dat ik al anderhalf jaar koester en in de watten leg, wegens geen goesting om die hele zoektocht opnieuw door te maken. 

de bewuste sacoche

Ondanks al die goede zorgen begint de sacoche toch tekenen van slijtage te vertonen. Zelfs in die mate dat de man des huizes onlangs de vraag stelde of ik niet eens een nieuwe sacoche zou kopen. Menig vrouw zou een gat in de lucht springen bij deze vrijgeleide om te gaan shoppen, maar ik -gezien bovenvermelde feiten - dus absoluut niet. 

de slijtage der sacoche (niet erg zichtbaar wegens mijn zeer beperkte fotograaf-kwaliteiten)

Zo kwam het dat ik afgelopen vrijdagmiddag mezelf tijdens het middagmaal afvroeg wat ik in de namiddag zou doen. De kinders had ik in de voormiddag voldoende afgepeigerd zodat ze allebei aan een middagdut toe waren, en ik had enkele uurtjes me-time. Het sacoche-debacle sluimerde zachtjes achteraan in mijn hoofd, en de volgende dag was het Van Katoen. Ineens schoot mij de Boleo te binnen. Een geweldig patroon dat hier al enkele malen uitgevoerd werd, steeds als cadeau want ik had toch al een sacoche. Ik zocht wat stofjes bij elkaar en tegen het einde van de middagdut was dit exemplaar een feit: 



mijn boleo (bruine stof is babyrib die al jaren in de stoffenkast ligt, andere stof is een Riley Blake-stofje, knoopjes komen uit de verzameling van mijn grootmoeder)

Aangezien het patroon niet voldoet aan al mijn vereisten, had ik in mijn achterhoofd dat ik hem wel cadeau zou doen aan iemand wanneer hij mij niet zou bevallen. Maar ik trok ermee naar het werk om van daaruit de volgende morgen verder door te reizen naar Van Katoen, en verbaasde me over de ruimte die de tas biedt. Zaterdagavond was ik overtuigd, de Boleo bleef bij mij! 

Zondagochtend volgde de ontnuchtering: 's middags was ik uitgenodigd op een vriendin haar verjaardag, en eigenlijk had ik de Boleo al voorzien als cadeau. Dat kon ik echter niet meer over mijn hart krijgen. Ik checkte dus snel even dit handige ding en geïnspireerd door dit begon ik aan een nieuw cadeau. Met - net op tijd - dit als resultaat: 

de voorkant
Rode en blauwe stof zijn beide restjes, andere stof komt van op mijn eerste stoffenspektakel een hele tijd terug. Als voering gebruikte ik alweer een oude glasgordijn. 

de achterkant

de binnenkant

En nu heb ik weer de smaak te pakken, van tassen maken. Toeval wil dat ik nood heb aan een nieuwe toilettas én een handbagagetas voor een citytrip naar Madrid. Deze volgend dus nog zeker. Heeft iemand trouwens weet van een goed patroon voor een handbagagetas?

7 opmerkingen:

  1. Ik herken mezelf helemaal in je sjakos-vereisten! Gelukkig zijn er hier veel sjakossenkramen op onze markt :-)
    Wat een prachtige boleo maakte je, wauw!!! En de uiltjestas is ook heel mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De "weekender bag" van Amy Butler is fantastisch als handbagagetas, veel ruimte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je maakt leuke dingen, ik vind het uilentasje wel supertof!

      Verwijderen
    2. Die vind ik er inderdaad super uitzien Filiene, maar ik heb al vaak gelezen dat de werkbeschrijvingen van Amy Butler niet veel voorstellen en dat haar weekender toch niet zo simpel is. Heb jij hem al geprobeerd?

      Verwijderen
  3. Wat een mooie tassen heb je gemaakt. Die uilentas is echt wel leuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oooh die uilentas is geweldig leuk!!!

    BeantwoordenVerwijderen