Warme winterbenen

Ik ben een zomermens. Het kan voor mij niet warm genoeg zijn dan (tenminste, als ik niet hoogzwanger ben dan, zoals ik mezelf al 3 keer gelapt heb). Maar ik hou ook van de herfst met zijn mooie bladerpracht, en heelder troepen afgevallen bladeren. Gelukkig heb ik kinderen, en kunnen we dan samen in de bladeren springen. Want als je dat als volwassene alleen zou doen, dan zou er nogal opgekeken worden ;-) De lente, da's dan weer het begin van nieuw leven buiten, ik leef er altijd enorm van op. Die eerste zonnestralen van het jaar op mijn snoet, zalig! De winter, die mag van mij gerust overgeslagen worden, zei ik altijd. Tot nu. Want zeg nu eerlijk, met deze temperaturen zijn wintergevoelens ver te bespeuren. Zelfs de feestdagen misten dat magische zonder die bibberkoude temperaturen. En dat kleine winterprikje dat we een hele tijd geleden over ons heen kregen, was de naam winter niet waard. Maar nu, zeggen de Frank en ons Sabine, is 't eindelijk zo ver. De winter gaat beginnen, hoezee!

En koude winterdagen, daar horen warme broeken bij. En laat Kato nu uit al haar broeken gegroeid zijn, 't kind heeft er werkelijk geen één meer dat tot aan haar enkels komt. Werk aan de winkel voor mama! 

De eerste is een herhaling van een succesnummer van vorig jaar: de jegging! Werkelijk kapot en te klein gedragen, gans versleten en dus toe aan vervanging. Het stofje ervoor vond ik enkele maanden geleden reeds in de koopjeshoek in Kapellen, voor 2 euro per meter kan je toch niet sukkelen he. En er is nog voldoende over voor nog een broekje voor één van de jongens of een zomershort. Kato is in ieder geval tevreden: 




patroon: Ottobre 4/2011

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen