Lady in red

Na mijn vorige succeservaring besloot ik ook mezelf te voorzien van een nieuwe jas. Een fietsjas, want over exact één week moet / mag (een beetje van beide) ik terug gaan werken. En dat werken, dat doe ik het liefst met de fiets. 

In mijn moeder haar gigantische patronenboekskesverzameling (echt man, ongeveer alle boekskes vanaf jaargang 1991, een echt paradijs) vond ik er één in de Knipmode Special van oktober 2006. Mijn moeder zag het model ook wel zitten, en maakte er dan ineens ook maar één. Dus naaiden wij 2 avonden samen aan onze jas. Of nee, wij spraken 2 avonden af en op avond één hertekenden we het patroon tot we er tevreden van waren (mouwboordjes toevoegen, een boven- en onderslag en rits en een andere kap). Op avond 2 zetten we de ritsen in en de rest deed ik zowat tussen de soep en de patatten en het opvoeden van 3 kinderen. De twee oudsten mochten een paar dagen wat meer tv zien, en Felix leerde zichzelf rollen. Rug - buik - rug - buik - rug - ... en de jas was af. Neen, niet echt, tussenin was er sprake van heel wat gevloek en gelostorn (of hoe zeg je dat) en kraakten de hersenen af en toe. Maar op dag 3 was de jas af. Ik ben klaar om te gaan werken! 



Het is zo flashy rood - ik ben fan van felle kleuren en van de combi rood - wit -blauw, maar op de tweede foto komt het model meer tot zijn recht. De mouwboordjes verstopte ik onder een overslag. 


Stofjes vond ik naar goede gewoonte hier. Buitenstof is alweer neopreen, als voering gebruikte ik een katoentje, behalve de mouwen, die kregen speciale voeringstof om het aantrekken te vergemakkelijken. 

1 opmerking: