Pas op voor de piraat!

Wie dacht een zoveelste carnavalsoutfit tegen te komen na de blogtitel, komt bedrogen uit. In ons luttele dorpje wordt immers geen carnaval gevierd, maar wel Halfvasten. Voor één dag wordt ons dorp dan omgetoverd in een mini-Aalst, voor geschikte outfits hebben wij nog respijt tot 10 maart. 

De piraat van dienst is Lukas, sinds enige maanden dag én nacht. De piratenpyjama die hij destijds kreeg was zo'n groot succes, dat hij in december echt piratenondergoed kreeg als beloning voor zijn geslaagde potjestraining. 



Patroon onderhemdje: op de website van Ottobre
Patroon onderbroekje: overgetekend van  bestaand onderbroekje

Aangezien Kato en Lukas gezegend zijn met superfijne poepjes, zijn onderbroekjes van de winkel geen optie. Toen Kato op tweejarige leeftijd zindelijk was, had haar poep maatje 74. Ik liep destijds half Vlaanderen af op zoek naar kleine onderbroekjes, het kleinste dat ik vond was maat 86. 't Minste dat het kind 5 stappen zette, zakte haar onderbroek tot op haar enkels. Uiteindelijk werd ik getipt om naar de C&A te gaan, daar hebben ze pamperoverbroekjes voor kleintjes. Maat 50-56 zat haar als gegoten. Problem solved, maar die fijne poepjes zijn zo ongeveer de druppel waardoor ik ben beginnen naaien. En u, wie of wat zette u aan het naaien? 


5 opmerkingen:

  1. Oh wat schattig! Lijkt me lastig als spullen uit de winkel niet goed passen. Gelukkig ben ik gezegend met een 'medium' lijf :) De reden dat ik begonnen ben met naaien is omdat ik graag kleding draag die een beetje anders-dan-anders is :) Kindjes heb ik (nog) niet dus ja, dan maar voor mijzelf aan de slag ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo mooi!! Flinke Lukas!
    Bij mijn oudste dochter heb ik exact hetzelfde onderbroekenprobleem gehad! Die heeft haar zindelijkheidstraining ook in pamper-overbroekjes maatje 56 gedaan, zowel van C&A als H&M. Nu draagt ze maatje 92 uit de Colruyt, denk ik.
    Hoe ben ik beginnen naaien, ja, hoe ging dat nu weer? :-)
    Ik zag op de markt mooie stofjes en dacht: "zo moeilijk moet het toch niet zijn om daar een kleedje uit te maken?" En zo begon ik dus met naaien. Helaas nu even weinig tijd maar hopelijk snel terug het naaimachien in de living! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou eh... hier was de reden dat oudste dochter veel te zwaar was/is om in de katoenen kleedjes van de winkels te passen. Wanneer het goeie rekbare tricot is, lukt het met enkele maten groter meestal wel nog, maar in katoen helemaal niet. Het kind heeft flink overgewicht en tot overmaat van ramp is ze gezegend van een fors breed bovenlichaam, zodat geen enkel kinder- of tienermaatje van kleedjes qua omvang voor haar lukt. (En ja, we doen echt inspanningen om haar gewicht onder controle te krijgen.) Maar ik kan haar toch geen vrouwenkleren met borstnepen of die veel te laag uitgesneden zijn, laten dragen. Dus heb ik me drie jaar geleden ingeschreven in de naailes om voor mijn oudste kind ook leuke kleedjes en passende niet-spannende lange broeken te kunnen naaien. De naaijuf past de omvang en eventuele aanpassingen in het patroon aan en ik bezorg een brede glimlach op het gezicht van mijn lieve oudste dochter door mooie en passende kledij voor haar te naaien :)

    BeantwoordenVerwijderen