Een vleugje nostalgie

Ik ging in de stoffenkast op zoek naar een restje fleece om ipv wattine te gebruiken. En stuitte daar op pure nostalgie: het babydekentje van Lukas. Eén van de eerste dingen die ik maakte. Lukas was een echt deken-baby'tje, hij wilde overal ondergestopt worden. In de box, in zijn bedje, in de relax, in de buggy. Spijtig genoeg is daar weinig fotografisch bewijs van, maar ik vond toch nog deze foto: 

 

Na verloop van tijd kwamen er jammer genoeg vlekken op het dekentje die er niet meer uitgeraakten, en belandde het dekentje bij de stoffenrestjes. 

Vandaag besloot ik het olifantje te redden. Ik knipte zo ver als kon rondom zonder vlekken mee te hebben, zocht een bijpassend restje voor de achterkant en maakte er een kussentje van. Uit een afgedankt laken maakte ik een kussen dat ik vulde met pandavulling. En zie, flodderige Lukas is alweer content met zoveel zachtheid ;-)




Trouwens, nog 1 volger via Bloglovin' en dan is het give-away-time!

3 opmerkingen:

  1. Oooh, ik hou ook van zoveel zachtheid :)
    En mijn kids zijn gelukkig ook dekentjes-liefhebbers, de jongste wil altijd een (tetra)doek tegen zijn gezicht houden om te slapen...

    BeantwoordenVerwijderen