3 in 1 klap

Keulen is niet het einde van de wereld, maar toch net iets te ver om met drie kindjes 'even snel binnen te springen'. Met als gevolg dat de vriendin en ik elkaar maar een paar keer per jaar zien. Tussendoor wordt er druk gebruik gemaakt van mail, postbus en pakketdiensten. Tussen de geboorte van de kleine Aurelija en de komst van onze nieuwe spruit, vonden we toch nog een vrij dagje. Dus trokken wij zaterdag nog eens richting Keulen om 3 gelegenheden te gaan vieren: de geboorte van hun jongste spruit, de tweede verjaardag van Anamarija en de verjaardag van de vriendin herself. 


De mama van de zusjes mocht een week geleden 30 kaarsjes uitblazen.  Deze tas pinde ik al een hele tijd geleden, en staat hier op de planning om ooit eens voor mezelf te maken. Ik ging voor risico en maakte een try-out als kado. Nepleer naaien zonder boventransport (oh, wat mis ik mijn vriendje!) is een heel gedoe. Om de tas niet te verpesten werd er dus alleen het hoogst noodzakelijke doorstikt (met behulp van een strookje patroonpapier tussen het nepleer en het naaivoetje dat je er nadien gewoon vantussen trekt). 



De tas sluit nog eens extra met een rits, zodat er geen spulletjes zomaar kunnen uitvallen tijdens lopen-achter-het-kind-maneuvers. 


En binnenin voorzag ik nog een zakje en een klepje om sleutels aan te bevestigen. 

Om de tas toch net dat ietsje extra te geven, ging ik voor kanten paspel (voor mensen uit de buurt: Carina's Atelier in Oostmalle, ook de tasfournituren vond ik daar). Het nepleer en katoenen voeringstof komen uit mijn stoffenkamer, maar kocht ik ooit in Kapellen

 

Kort na de geboorte van Aurelija stuurden we al een cadeautje naar Keulen. Zoals het flinke baby's betaamt, groeide ze ondertussen al uit haar kleedje, dus plande ik vervanging. De verlengde afwezigheid van mijn geliefde naaimachine gooide echter roet in het eten. Er werd danig gevloekt op het reservemachien, om uiteindelijk bij mijn moeder de Bernina te gaan halen waarop ik leerde naaien. Nostalgie alom! 24 jaar oud, maar hij doet nog steeds geweldig goed dienst. Geen boventransport, geen blinderitsvoetje en andere tricotsteken dan ik gewoon ben, dwongen me mijn plannen om te gooien. Zowel voor Aurelija als Anamarija van bijna 2 werden het gemakkelijke dekentjes met hun naam op geflockt. De katoentjes vond  ik in mijn stoffenkamer, voor de andere kant verknipte ik dekentjes uit de Action. De dekentjes zijn 1 meter op 1m40. 





Een reactie is altijd fijn!

12 opmerkingen:

  1. Ik ga je ook uitnodigen op de babyborrel :-p :-p :-p

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die tas is echt schitterend geworden! Geslaagde try-out zou ik denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geslaagde tas, en dat kanten paspel streelt mijn oog

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Knap gedaan, zo terwijl je je machine moet missen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. superleuk die tas. Maar topstitchen op skai lukt, hoor. Ik doe het nu met een teflonvoetje en voordien met plakband onder mijn gewoon voetje!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Precies recht uit de winkel, die tas, super!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zo mooi zeg, en dat zonder boventransport, chique dinges!!
    De andere cadeautjes zijn ook super tof!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zeg die tas is super mooi gemaakt.En aparte namen van die kindjes.Leuke dekentjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wauw! Ik vind zelfgemaakte tassen meestal maar zo zo, maar deze zou ik zo kopen! Oh en jouw flockcreaties doen me meer en meer verlangen naar een cameo.... :)

    BeantwoordenVerwijderen